اثر تیکلوپدین در افزایش میزان خونریزی مدیاستینال پس از عمل جراحی عروق کرونر بدون استفاده از پمپ قلبی- ریوی

Authors

محمد عباسی تشنیزی

: m. abbasi مشهد- بیمارستان امام رضا (ع)- بخش جراحی قلب باز تلفن: 8525307- قاسم سلطانی

gh. soltani علیرضا کرمرودی

ar. karamrudi علی آذری

a. azari حمیدرضا عزیزی فارسانی

abstract

زمینه و هدف: در حال حاضر عمل جراحی عروق کرونر با استفاده از پمپ قلبی- ریوی (on-pump) یا بدون استفاده از آن (off-pump) انجام می گردد. بیمارانی که تحت عمل جراحی عروق کرونر با روش بدون پمپ (opcab) قرار می گیرند، پتانسیل بیشتری جهت انعقاد خون دارند و احتمال ترومبوز در عروق پیوندی آنها زیاد است؛ برای مقابله با این عارضه و کاهش حوادث ایسکمیک، از داروهای ضدّ فعالیت پلاکتی از جمله تیکاوپیدین در اغلب مراکز دنیا استفاده می شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین عوارض تجویز زودهنگام تیکلوپدین پس از عمل جراحی عروق کرونر در روش opcab انجام شد. روش تحقیق: این مطالعه نیمه تجربی (کارآزمایی بالینی) بر روی 300 بیمار بستری در بخش جراحی قلب بیمارستان امام رضا (ع) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. بیمارانی که در چهار ساعت اول پس از عمل کمتر از cc/h 100 درناژ داشتند، در دو گروه 150 نفره قرار گرفتند. در گروه اول (آزمون) مصرف تیکلوپدین به مدت چهار هفته ادامه یافت؛ در گروه دوم (شاهد) تیکلوپدین تجویز نگردید. به افراد هر دو گروه قبل و بعد از عمل آسپیرین داده شد. پیگیری بیماران با استفاده از تلفن بعد از ترخیص از بیمارستان طی 6 تا 12 ماه انجام شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون کای دو در سطح معنی داری 05/0p≤ مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: هیچ کدام از بیماران گروه اول احتیاج به عمل مجدّد به علت درناژ نداشتند. میزان درناژ بیماران گروه تیکلوپیدین در 24 ساعت اول ml 423±1005 و در گروه شاهد ml 400±950 بود. میزان تزریق خون و تعداد بیمارانی که خون به آنها تزریق شد در هر دو گروه تقریباً مساوی بود. مرگ و میر بیمارستانی در گروه تیکلوپدین 2/1% و در گروه شاهد 2/3% بود (314/0=p). اختلافی در میزان مرگ و میر و یا حوادث قلبی- عروقی در طی شش ماه در دو گروه مشاهده نشد. خونریزی از دستگاه گوارش در گروه تیکلوپیدین 5/2% و در گروه شاهد 9/0% گزارش شد (234/0=p). نتیجه گیری: این تحقیق نشان داد که تجویز تیکلوپدین بر اساس روش فوق میزان خونریزی پس از عمل را افزایش نمی دهد.

Upgrade to premium to download articles

Sign up to access the full text

Already have an account?login

similar resources

بررسی اثر مصرف مواد مخدر بر عوارض کوتاه مدت و میزان خونریزی در بیماران تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر بدون استفاده از پمپ قلبی ریوی

Introduction: Opioid abuse is a major social and health problem in many parts of the world especially in Iran. There are not much information about effect of drugs (addiction) on short-term complications and bleeding after CABG. This study aimed to assess the relationship between addiction with short-term complications and bleeding after CABG. Methods: This is a descriptive study in which 10...

full text

بررسی اثر مصرف مواد مخدر بر عوارض کوتاه مدت و میزان خونریزی در بیماران تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر بدون استفاده از پمپ قلبی ریوی

مقدمه: مصرف مواد اپیوئیدی یکی از مشکلات اصلی اجتماعی و بهداشتی در بسیاری از نقاط دنیا بخصوص ایران می باشد. اطلاعات اندکی در مورد اثرات مصرف مواد مخدر (اعتیاد) بر عوارض کوتاه مدت پس از عمل بای پس عروق کرونر (cabg) و میزان خونریزی وجود دارد. لذا هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین اعتیاد و عوارض کوتاه مدت و میزان خونریزی بعد از عمل می باشد. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی ـ تحلیلی می باشد که د...

full text

تأثیر اسپرومتری تشویقی، بر میزان اکسیژناسیون بیماران پس از جراحی پیوند عروق کرونر بدون کاربرد پمپ قلبی ریوی

Introduction: Arterial hypoxemia is one of the main pulmonary complications after coronary artery bypass graft surgery. Therefore, several proceedings have been recommended to reduce the complications, and to improve arterial hypoxemia as well as arterial blood gas parameters such as incentive spirometry. This study intended to investigate the effect of incentive spirometry on patients´ oxygen...

full text

تأثیر اسپرومتری تشویقی، بر میزان اکسیژناسیون بیماران پس از جراحی پیوند عروق کرونر بدون کاربرد پمپ قلبی ریوی

مقدمه: هایپوکسمی شریانی از مهمترین عوارض ریوی بعد از عمل پیوند عروق کرونر است و بنابر گزارش ها در تمام بیماران پس از عمل پیوند عروق کرونر دیده می شود. اقدامات متعددی جهت کاهش این عوارض و بهبود هایپوکسمی شریانی و پارامترهای گازهای خون شریانی پیشنهاد شده است. در این مطالعه اثر اسپیرومتری تشویقی بر اکسیژناسیون بیماران بررسی شده است. روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی ـ تصادفی 70 بیمار کاندی...

full text

My Resources

Save resource for easier access later


Journal title:
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند

جلد ۱۵، شماره ۳، صفحات ۲۰-۲۵

Hosted on Doprax cloud platform doprax.com

copyright © 2015-2023